SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 292/365 – BOGATY PRZED BOGIEM – (Łk 12, 13-21)
Gromadzić skarby przed Bogiem
Pewien gospodarz był tak chciwy, że jesienią sprzedał wszystkie ziarna zebrane na zasiew, bo dobrze za nie płacono.
– Wiosną kupię nowe, a teraz będę bogatszy od sąsiadów! – chełpił się.
Nadeszła wiosna. Sąsiedzi obsiali pola, a on szukał ziarna. Ceny poszybowały w górę, lecz nikt nie chciał mu pożyczyć ani jednej garści. Latem patrzył, jak złote kłosy kołyszą się na cudzych polach. Jego własne zarastały chwastami.
Wtedy stary sąsiad powiedział mu:
– Chciwość każe liczyć to, co można zdobyć dzisiaj. Mądrość pyta, bez czego jutro nie przeżyjesz.
Gospodarz zrozumiał, że sprzedając wszystko, co miał, oddał w obce ręce także swoją przyszłość.
Z Ewngelii: Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: "Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem". Lecz On mu odpowiedział: "Człowieku, któż Mnie ustanowił nad wami sędzią albo rozjemcą?" Powiedział też do nich: "Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś ma wszystkiego w nadmiarze, to życie jego nie zależy od jego mienia". I opowiedział im przypowieść: "Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe moje zboże i dobra. I powiem sobie: Masz wielkie dobra, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj!” Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, co przygotowałeś?" Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty u Boga".
Lekkomyślność nieraz jest przyczyną wielu nieszczęść. Człowiek potrafi troszczyć się o zabezpieczenie swojej przyszłości, a zapomina, że nie zna nawet jutra. Gromadzi pieniądze, buduje domy, powiększa majątek, lecz często nie ma czasu dla Boga i drugiego człowieka. Jezus przypomina nam, że życie nie zależy od tego, ile posiadamy. Możemy mieć pełne spichlerze, a puste serce. Możemy być bogaci na ziemi, a ubodzy przed Bogiem. Prawdziwa mądrość polega na tym, by gromadzić nie tylko dobra materialne, ale przede wszystkim miłość, dobroć i uczynki, które mają wartość wieczną.
Panie, naucz mnie mądrze żyć, dzielić się z innymi i pamiętać, że największym skarbem jest miłość, która prowadzi do Ciebie.
Fot: Tymur Khakimov
_____________________________________________________________________
Ewangelia (Łk 12, 13-21)
Gromadzić skarby przed Bogiem
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem».
Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mnie ustanowił nad wami sędzią albo rozjemcą?»
Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś ma wszystkiego w nadmiarze, to życie jego nie zależy od jego mienia».
I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe moje zboże i dobra. I powiem sobie: Masz wielkie dobra, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj!” Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, co przygotowałeś?”
