SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 291/365 – RACHUNEK PRZED BOGIEM – (Mt 22, 15-21)
Oddajcie cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga
Starszy mężczyzna przyszedł do biura rachunkowego rozliczyć podatki. Księgowa sprawdziła dokumenty i zapytała:
– Wszystko pan rozliczył?
– Wszystko. Z państwem jestem na czysto.
– A z Bogiem?
Człowiek zadrżał. W oczach pojawiły się łzy.
– Z Bogiem? Od lat nie mam kontaktu z córka. Pokłóciliśmy się. Nawet nie wiem, czy jeszcze chce mnie zobaczyć…
Wyszedł na ulicę i długo stał, ściskając w dłoni telefon. W końcu wybrał numer córki.
Gdy usłyszał jej głos, wyszeptał tylko:
– Córeczko, wybacz staremu ojcu. Tak bardzo za tobą tęsknię…
Po drugiej stronie zapadła cisza, a potem usłyszał płacz.
Z Ewangelii: Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: "Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?" Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: "Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!" Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: "Czyj jest ten obraz i napis?" Odpowiedzieli: "Cezara". Wówczas rzekł do nich: "Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga".
Rozliczenie podatku wydaje się być proste. Trudniejsze staje się rozliczenie swego życia z Bogiem. Tu nie da się nic dopisać, dodać. Wiemy, że staniemy kiedyś przed Nim. Przyjdzie dzień, gdy zamkniemy ostatni rachunek naszego życia. Nie zapytają nas wtedy, ile zgromadziliśmy pieniędzy, lecz ile było w nas miłości. Czy wyciągnęliśmy rękę do potrzebującego? Czy potrafiliśmy przebaczyć? Czy pamiętaliśmy o tych, którzy czekali na nasze dobre słowo?
Cesarzowi oddajmy, co cesarskie, a Bogu nasze serce. Bo najważniejszego rachunku nie rozlicza się pieniędzmi, lecz miłością.
Panie, naucz mnie oddawać Ci każdego dnia serce pełne miłości
Philippe de Champaigne, Filip z Champaigne, zaprzeczenie Cezara 1663-1665. Źródło: https://fr.wikipedia.org
____________________________________________________________
Ewangelia (Mt 22, 15-21)
Oddajcie cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Jezusa w mowie.
Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie?»
Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara.
On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».
