SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 230/365 – CENA WYBORU – (Mt 19, 23-30)

Stary skrzypek miał tylko jedną cenną rzecz – swoje skrzypce, które odziedziczył po ojcu.
Pewnego dnia jego syn zachorował. Lekarz powiedział:
– Potrzebne jest drogie lekarstwo.
Skrzypek sprzedał skrzypce.
Kiedy wrócił do domu z lekarstwem, syn zapytał:
– Tato, gdzie są twoje skrzypce?
Ojciec uśmiechnął się przez łzy.
– Tam, gdzie powinny być. Zamieniłem je na twoje życie.
Syn długo milczał, a potem przytulił ojca.

Z Ewangelii: Jezus powiedział do swoich uczniów: "Zaprawdę, powiadam wam: Bogatemu trudno będzie wejść do królestwa niebieskiego. Jeszcze raz wam powiadam: Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa niebieskiego". Gdy uczniowie to usłyszeli, bardzo się przerazili i pytali: "Któż więc może być zbawiony?" Jezus spojrzał na nich i rzekł: "U ludzi to niemożliwe, lecz u Boga wszystko jest możliwe". Wtedy Piotr rzekł do Niego: "Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?" Jezus zaś rzekł do nich: "Zaprawdę, powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach, aby sądzić dwanaście szczepów Izraela. I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne posiądzie na własność. Wielu zaś pierwszych będzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi".

Czasem stajemy przed wyborem. Musimy coś zostawić, aby móc pójść dalej. Bywa, że są to rzeczy, pieniądze, wygoda, przyzwyczajenia, a czasem nawet własne plany i ambicje. Nie jest łatwo zostawiać to, do czego przyzwyczaiło się serce. Boimy się, że coś stracimy. Jezus jednak przypomina, że nie wszystko, co tracimy, jest prawdziwą stratą. Może dzisiaj trzeba zostawić coś, co oddala mnie od Boga. Może własną dumę, żal, przywiązanie albo potrzebę kontrolowania wszystkiego.

Jezu, daj mi odwagę zostawić to, czego nie potrzebuję, i zaufać, że kiedy wybieram Ciebie, nigdy nie zostaję z pustymi rękami.

Heinrich Hofmann – „Chrystus i bogaty młodzieniec” (1889). Żródło: commons.wikimedia.org