SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 203/365 – MIŁOŚĆ KTÓRA SZUKA – (J 20, 1. 11-18)
Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?
Dawna legenda opowiada, że po spotkaniu ze Zmartwychwstałym Maria Magdalena odeszła od pustego grobu, a na ziemi pozostało kilka jej łez. Upadły tam, gdzie chwilę wcześniej usłyszała z ust Jezusa jedno słowo: „Mario!”
Po pewnym czasie w tym miejscu wyrosły śnieżnobiałe lilie. Ich płatki były czyste jak poranek Zmartwychwstania, a każdego świtu otwierały się ku słońcu, jakby na nowo odpowiadały na głos Chrystusa.
Pielgrzymi mówili, że nie są to zwykłe kwiaty, lecz znak, iż Bóg potrafi przemienić łzy miłości i bólu w nadzieję. Kto zatrzyma się przy nich z ufnością, usłyszy w sercu te same słowa, które odmieniły życie Marii Magdaleny:
„Nie płacz. Wołam cię po imieniu.”
Z Ewangelii: Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień od niego odsunięty. Maria stała przed grobem płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa: jednego w miejscu głowy, a drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: "Niewiasto, czemu płaczesz?". Odpowiedziała im: "Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono". Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus. Rzekł do niej Jezus: "Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?". Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: "Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go wezmę". Jezus rzekł do niej: "Mario!". A ona obróciwszy się powiedziała do Niego po hebrajsku: "Rabbuni", to znaczy: "Nauczycielu". Rzekł do niej Jezus: "Nie zatrzymuj Mnie; jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”. Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: "Widziałam Pana i to mi powiedział".
Nieraz smutek, lęk czy rozczarowanie potrafią przesłonić obecność Boga. Wydaje nam się, że jest daleko, a On stoi obok i cierpliwie czeka, by przemówić do naszego serca. Chrystus zna każdego z nas po imieniu i zaprasza, aby zamiast zatrzymywać się na tym, co było, iść dalej z radosną nowiną. Wiara rodzi się wtedy, gdy pozwalamy Jezusowi wypowiedzieć nasze imię i uwierzymy, że On naprawdę żyje.
Panie Jezu, wołaj mnie po imieniu i otwieraj moje serce na Twoją obecność.
Aleksander Iwanow (1834). Chrystus ukazuje się Marii Magdalenie, Źródło commons.wikimedia.org
_______________________________________________________________________________
Ewangelia (J 20, 1. 11-18)
Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?
Słowa Ewangelii według świętego Jana
Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu.
Stała ona przed grobem, płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg.
I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?».
Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono».
Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus.
Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?».
Ona zaś sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go zabiorę».
Jezus rzekł do niej: «Mario!». A ona, obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: Mój Nauczycielu!
Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”».
Poszła Maria Magdalena oznajmiając uczniom: «Widziałam Pana», i co jej powiedział.
