SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 248/365 – ZOBACZYĆ CZŁOWIEKA – (Łk 6, 1-5)
Chrystus jest Panem szabatu
Pewien gospodarz zobaczył na swoim polu biedaka, który zrywał kłosy i wykruszał ziarna.
– Złodzieju! Co robisz?! – krzyknął. – To moje zboże!
Biedak odwrócił się. W jego dłoni drżało kilka ziaren.
– Nie jestem złodziejem, gospodarzu… – wyszeptał. – Tylko jestem głodny. Od wczoraj nie jadłem.
Gospodarz spojrzał mu w oczy. Zobaczył w nich łzy, zmęczenie i samotność. Przypomniał sobie własnego syna, którego dawno temu stracił. Długo milczał.
– Ile potrzebujesz? – zapytał cicho.
– Tylko tyle, żeby przeżyć…
Gospodarz otarł oczy.
– Nie zbieraj już ziaren. Chodź ze mną. W domu mam chleb.
Biedak rozpłakał się.
– Dlaczego mi pomagasz?
Gospodarz odpowiedział:
– Bo dziś zrozumiałem, że ziarno, którego broniłem przed tobą, jest mniej warte niż człowiek, który stoi przede mną.
Od tego dnia gospodarz nigdy już nie potrafił przejść obojętnie obok głodnego człowieka.
Z Ewangelii: W pewien szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i jedli, wykruszając ziarna rękami. Niektórzy zaś z faryzeuszów mówili: "Czemu czynicie to, czego nie wolno w szabat?" Wtedy Jezus, odpowiadając im, rzekł: "Nawet tego nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy poczuł głód, on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać". I dodał: "Syn Człowieczy jest Panem także szabatu".
Czasem przepisy, a nawet nasze własne zasady, stają się ważniejsze od drugiego człowieka. Łatwo wtedy oceniać i mówić: „Nie wolno”. Trudniej dostrzec czyjś głód, ból i potrzebę pomocy. W Ewangelii faryzeusze zobaczyli przepis, Jezus próbuje zmienić ich, ale i nasze myślenie. Nie chce prawa bez miłości i miłosierdzia. Pragnie abyśmy zobaczyli najpierw zobaczyli człowieka. Spoglądali oczami miłości i miłosierdzia.
Panie daj mi serce pełne miłości, miłosierdzia i zrozumienia
Fot: Tymur Khakimov
________________________________________________
Ewangelia (Łk 6, 1-5)
Chrystus jest Panem szabatu
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
W pewien szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i jedli, wykruszając ziarna rękami.
Niektórzy zaś z faryzeuszów mówili: «Czemu czynicie to, czego nie wolno w szabat?»
Wtedy Jezus, odpowiadając im, rzekł: «Nawet tego nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy poczuł głód, on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać».
I dodał: «Syn Człowieczy jest Panem także szabatu».
