WIELCY KRESOWIACY - KSIĄDZ BRONISŁAW GAŁOŃSKI
Ksiądz Bronisław Gałoński urodził się 24 lipca 1912 roku we wsi Zaścianocze na Podolu, 20 LIPCA 1978 ROKU ZMARŁ KSIĄDZ BRONISŁAW GAŁOŃSKI.
URODZONY NA PODOLU W ZASCIANOCZU K. TREMBOWLI. PO WOJNIE PROBOSZCZ W RACIBORZU I BRANICACH
Kapłan niezłomny, był człowiekiem stanowczym i konkretnym, nieprzejednanym w dialogu z komunistami. Przepracował w szpitalu Psychiatrycznym w Branicach 30 lat, z oddaniem otaczając opieką duchową ludzi chorych. Był świetnym gawędziarzem, duszą kresową. Po posiłkach na deser lubił zapalić cygaro.
Ksiądz Bronisław Gałoński urodził się 24 lipca 1912 roku we wsi Zaścianocze na Podolu. Ojciec Franciszek pracował jako kamieniarz i dróżnik, matka Tekla z domu Janicka była gospodynią domową. Bronisław miał braci: Kazimierza, późniejszego księdza i kanonika parafii pw. św. Klemensa w Wieliczce, Stanisława słynnego dyrygenta i siostrę Ludwikę. Wpatrywanie się w pracę ojca nauczyło Bronka być twardym. Charakterem wdał się w matkę, która wpoiła mu wrażliwość i zamiłowanie do modlitwy. Nie uznawał kompromisów. Mawiał: „Bóg ponad wszystko”. Do szkoły podstawowej Bronek chodził w Ostrowczyku. We wrześniu 1923 roku rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum w Trembowli. W czerwcu 1930 roku zdał maturę i wstąpił do Seminarium Duchownego przy Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie studiował filozofię i teologię. 29 czerwca 1935 roku, przyjął święcenia kapłańskie z rąk Arcybiskupa Bolesława Twardowskiego. Pierwszą placówką kapłana był Chodorów k. Lwowa Tu w latach 1934–1944 pełnił obowiązki wikarego u księdza proboszcza dziekana Władysława Klecana.
17 września Chodorów zajęli Sowieci. Ukraińcy i Żydzi witali ich kwiatami. Zapanował niepokój, co będzie dalej. Podczas wojny kapłan organizował pomoc ludziom. 1 listopada 1939 roku proboszcz chodorowski Władysław Klecan polecił księdzu Bronisławowi poświęcić kaplicę filialną w Ottyniowicach z uwagi na fakt, że Rusini (Ukraińcy), grekokatolicy współpracujący z Sowietami, chcieli kaplicę przeznaczyć na dom ludowy. Ksiądz Bronisław w obecności kilku wiernych kaplicę „po cichu” poświęcił i za ustną zgodą kurii odprawił w niej Mszę świętą. W ten sposób kaplicę uratowano.
W 1944 roku ksiądz Gałoński wyjechał do Białej Niżnej niedaleko Nowego Sącza, odwiedzić schorowanego proboszcza Klecana. Kiedy próbował powrócić do Chodorowa został zawrócony na linii frontu. Wkrótce za zgoda kurii w Opolu wyjechał do Raciborza, gdzie miejscową zbombardowaną cukrownie odbudowywali Chodorowianie. Tu został kapelanem sióstr w zakładzie św. Notburgi w i katechetą szkół średnich. Były wikary z Chodorowa prowadził duszpasterstwo wśród swoich dawnych parafian. W 1946 roku celebrował Mszę świętą na rozpoczęcie kampanii cukrowniczej. Władze komunistyczne były przerażone tym faktem.
9 grudnia 1947 roku ksiądz Bronisław objął stanowisko proboszcza parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, kontynuując odbudowę kościoła farnego. Przejął też od dominikanów odbudowywany przez nich kościół św. Jakuba.
Jesienią 1948 roku na mocy dekretu ówczesnego administratora apostolskiego w Opolu, księdza Kominka, ksiądz Gałoński przeniósł się do Branic i objął stanowisko dyrektora w Zakładzie Psychiatrycznym. W zakładzie współpracowały z księdzem siostry ze Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej, które przybyły tu już w 1898 roku. Ksiądz Gałoński remontował kościół Św. Rodziny w Branicach, który był położony na terenie szpitala, oraz Dom Rekolekcyjny w Branicach. Prowadził w Branicach zarząd Fundacji Najświętszej Maryi Panny, zarząd Domu Rekolekcyjnego, duszpasterstwo SS. Maryi Niepokalanej.
W listopadzie 1949 roku Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych został upaństwowiony, a ksiądz Bronisław Gałoński zarządzał nim jeszcze do 1950 roku. Był proboszczem i zarazem kapelanem szpitala. Ksiądz miał niesamowity kontakt z pacjentami szpitala psychiatrycznego. Posiadał ogromny autorytet. Sam każdego traktował z miłością i z ogromnym szacunkiem.
Z początkiem 1961 roku wielokrotnie interweniował w obronie sióstr zakonnych, które władze komunistyczne chciały wypędzić z klasztoru.
Ksiądz Gałoński zainicjował wznowienie ruchu pielgrzymkowego do Matki Bożej Nasielskiej k. Branic. Był współtwórcą Sanktuarium Maryjnego w Pilszczu. Miał poczucie humoru. Kiedyś opowiadał, jaką radość sprawili mu komuniści, kiedy, przechodząc w pobliżu, usłyszał pijanych dygnitarzy śpiewających pieśń legionistów Piłsudskiego: „My, Pierwsza Brygada”.
Ksiądz Bronisław Gałoński w drodze brata Kazimierza, proboszcza w Wieliczce, dostał zawał. Zmarł 20 lipca 1978 roku, karetce, w drodze do szpitala w Nowej Hucie. Spoczywa obok rodziców na cmentarzu w Branicach.
Ryszard Frączek
