SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 318/365 –ZACHOWAĆ ŻYCIE – (Łk 17,26-37)
„Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je”.
Święty Karol Boremeusz jeszcze jako arcybiskup Mediolanu polecił namalować artyście obraz śmierci. Wkrótce artysta przestawił szkic na którym był kościotrup z kosa. Arcybiskup spojrzał i poradził artyście:
– Spróbuj przedstawić śmierć jako Anioła, trzymającego złoty klucz.
W dzisiejszej Ewangelii Jezus powiedział do swoich uczniów: „Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; nagle przyszedł potop i wygubił wszystkich. Podobnie jak działo się za czasów Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wygubił wszystkich; tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi. W owym dniu kto będzie na dachu, a jego rzeczy w mieszkaniu, niech nie schodzi, by je zabrać; a kto na polu, niech również nie wraca do siebie. Przypomnijcie sobie żonę Lota. Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je. Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą mleć razem: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona”. Pytali Go: „Gdzie, Panie?” On im odpowiedział: „Gdzie jest padlina, tam się zgromadzą i sępy”.
Pragniemy żyć w szczęściu, a po śmierci trafić do nieba. Pytanie, czy to można pogodzić? Wszystko zależy od rozumienia przez nas szczęścia. W dzisiejszej gonitwie za wszystkim tak łatwo zgubić . Odpowiedź Jezusa jest wydaje się być prostą. „Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je”. I tu zaczynają się nasze schody. Życie w dualizmie najczęściej oddala nas od Boga, który nas kocha i pragnie być z nami w wieczności. Tylko od nas zależy, którą drogę wybierzemy.
Jezu, Ty, który jesteś drogą, prawdą i życiem, wskaż mi drogę do nieba.
fot: William Warby