SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 276/365 – ZOBACZYĆ BOGA – (Łk 10, 17-24)
Przywileje uczniów
Pewien człowiek modlił się codziennie:
– Boże, chciałbym Cię zobaczyć. Daj mi choć jeden znak.
Pewnego dnia jego modlitwę przerwało pukanie do drzwi. Otworzył. Stał tam sąsiad.
– Czy mógłbyś mi pomóc naprawić samochód? – zapytał.
– Przepraszam, nie mam czasu – odpowiedział człowiek.
Po chwili przyszła starsza kobieta.
– Czy mógłbyś zawieźć mnie do lekarza? Bardzo źle się czuję.
– Niestety, nie mogę – odparł.
Wieczorem zapukał jeszcze jeden człowiek.
– Jest mi bardzo smutno. Czy mogę chwilę z tobą porozmawiać?
– Innym razem – odpowiedział.
Zmęczony człowiek położył się spać.
Wtedy usłyszał głos:
– Trzy razy dzisiaj pukałem do twoich drzwi, a ty za każdym razem Mnie nie przyjąłeś.
Z Ewangelii: Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: "Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają". Wtedy rzekł do nich: "Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie". W tej to chwili rozradował się Jezus w Duchu Świętym i rzekł: "Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić". Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: "Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli".
Niekiedy czekamy na znak od Boga. Chcemy Go zobaczyć, usłyszeć, poczuć Jego obecność. Tymczasem Ewangelia przypomina nam, że największym znakiem jest sama Jego obecność w naszym życiu. Uczniowie wracają pełni radości z wielkich rzeczy, których dokonali. Jezus jednak pokazuje im, że nie najważniejsze są niezwykłe wydarzenia, lecz to, że ich imiona zapisane są w niebie. Szukamy Boga daleko, a On jest blisko – w drugim człowieku, w dobrym słowie, w przebaczeniu, w cichym natchnieniu serca. Szczęśliwe są oczy, które potrafią dostrzec Boga w codzienności.
Panie, otwórz moje oczy, abym dostrzegał Twoją obecność w codziennych chwilach i w drugim człowieku.
Rafael Santi -Przemienienie Pański, 1515-1520. Źródło: https://commons.wikimedia.org
______________________________________________________
Ewangelia (Łk 10, 17-24)
Przywileje uczniów
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają».
Wtedy rzekł do nich: «Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».
W tej to chwili rozradował się Jezus w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».
