SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 247/365 – GŁOS SUMIENIA – (Łk 5, 33-39)
Nowość nauki Jezusa
Mówią, że kiedy Bóg stworzył człowieka, dał mu w sercu mały dzwon. Nie było go widać ani słychać dla innych. Miał dzwonić tylko wtedy, gdy człowiek robił coś dobrego albo odchodził od dobra. Z czasem ludzie zaczęli ten dzwon zagłuszać: hałasem, pieniędzmi, kłamstwem i własną dumą.
Pewien człowiek przez całe życie udawał, że go nie słyszy. Aż pewnego dnia stanął przed lustrem i zobaczył w swoich oczach kogoś, komu dawno przestał ufać.
Wtedy dzwon odezwał się po raz pierwszy od wielu lat.
Cicho, lecz wyraźnie:
– Jeszcze możesz wrócić.
Z Ewangelii: Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa: "Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, podobnie też uczniowie faryzeuszów; natomiast Twoi jedzą i piją". A Jezus rzekł do nich: "Czy możecie nakłonić gości weselnych do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli". Opowiedział im też przypowieść: "Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego. Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki, i samo wycieknie, i bukłaki przepadną. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego, nie chce potem młodego – mówi bowiem: „Stare jest lepsze”.
Czasem myślę co byłoby z nami gdyby nie sumienie. Gdyby nie głos, który po największym upadku wskazuje drogę do domu. Jezus mówi dziś o nowym winie i nowych bukłakach. Może chce nam przypomnieć, że nie możemy całe życie pozostawać tacy sami. Są w nas stare rany, przyzwyczajenia, lęki i błędy, których kurczowo się trzymamy.
Sumienie nie przychodzi po to, by nas potępić. Przychodzi, by przypomnieć, że zawsze możemy wrócić do Boga.
El Greco Łzy świętego Piotra. Źródło: https://upload.wikimedia.org
__________________________________________________________________________________
Ewangelia (Łk 5, 33-39)
Nowość nauki Jezusa
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Faryzeusze i uczeni w Piśmie rzekli do Jezusa:
«Uczniowie Jana dużo poszczą i modły odprawiają, podobnie też uczniowie faryzeuszów; natomiast Twoi jedzą i piją».
A Jezus rzekł do nich: «Czy możecie nakłonić gości weselnych do postu, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, i wtedy, w owe dni, będą pościli».
Opowiedział im też przypowieść: «Nikt nie przyszywa do starego ubrania jako łaty tego, co oderwie od nowego; w przeciwnym razie i nowe podrze, i łata z nowego nie nada się do starego.
Nikt też młodego wina nie wlewa do starych bukłaków; w przeciwnym razie młode wino rozerwie bukłaki, i samo wycieknie, i bukłaki przepadną. Lecz młode wino należy wlewać do nowych bukłaków. Kto się napił starego, nie chce potem młodego – mówi bowiem: „Stare jest lepsze”».
