Kobiety z Kresów - MARCELINA SEMBRICH-KOCHAŃSKA
MARCELINA SEMBRICH-KOCHAŃSKA – URODZONA W WIŚNIOWCZYKU KOŁO PODHAJEC. ŚPIEWACZKA, WYSTĘPOWAŁA M.IN. W NOWOJORSKIEJ METROPOLITAN OPERA.
Urodziła się 15 lutego 1858 w Wiśniowczyku. Zadebiutowała w Atenach 3 czerwca 1877 roku.
Zmarła 11 stycznia 1935 w Nowym Jorku.
Jej głos oczarował melomanów po obu stronach oceanu. Najsłynniejsza polska śpiewaczka. Marcella Sembrich-Kochańska, właśc. Prakseda Marcelina Kochańska, znana też jako Marcelina Sembrich urodziła się 15 lutego 1858 w Wiśniowczyku.
Była córką Kazimierza z zawodu garbarza i Juli z d. Sembrichówna. Już wieku czterech lat ojciec uczył córkę na fortepianie, a rok później na skrzypcach. Cała rodzina była uzdolniona muzycznie. Marcelina przygrywa na fortepianie, jej młodszy brat i matka grali na skrzypcach, a ojciec na wiolonczeli. Marcelina dzieciństwo spędziła w Bolechowie, niedaleko Stryja miasteczku znanym z kopalni soli. Jej talent zauważył nauczyciel Jan Radwan Janowicz. Dzięki jego staraniom dziewczynka w wieku 12 lat trafiła do Konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie, gdzie opiekowała się nią zamożna rodzina Zellingerów. Studiowała we Lwowie, Wiedniu i Mediolanie.
W 1877 roku wzięła ślub z nauczycielem muzyki Wilhelmem Stenglem. Miała synów Wilhelma i Marcelego.
Zadebiutowała w Atenach 3 czerwca 1877 roku. A potem świat muzyczny stanął przed nią otworem. W Wiedniu jej głosem zachwycał się Franciszek Liszt. Dwukrotnie musiała bisować arcyksięciu Rudolfa, syna cesarza Franciszka Józefa i Elżbiety. W Operze Drezdeńskiej śpiewała pod batutą słynnego kompozytora Johannesa Brahmsa. W Warszawie na fortepianie akompaniował jej Ignacy Jan Paderewski. Występowała w Operze Królewskiej, w londyńskim Covent Garden. Potem była Moskwa i Nowy Jork gdzie 23 października 1883 wystąpiła w Metropolitan Opera House. Natychmiast dostała angaż i została gwiazdą. Amerykanie szaleli za primadonna. Występowała w Bostonie, Filadelfii, Chicago, Waszyngtonie. Po powrocie do Europy śpiewała w Madrycie, Paryżu i Berlinie. Kocha Polskę i wkrótce śpiewała dla swych fanów w Krakowie, Lwowie, Warszawie i Wilnie. Wykonywała wówczas zakazane przez zaborców polskie pieśni Chopina.
W 1914 roku w Nowym Jorku kierowała pracami The American-Polish i działała aktywnie na rzecz pomocy ofiarom wojny w Polsce. Komitet upowszechniał też materiały o historii i kulturze Polski propagując ideę odzyskania niepodległości. Współpracowała w tym zakresie z Sienkiewiczem i Paderewskim.
Śmierć męża Wilhelma w 1917 roku była też zakończeniem kariery. Zajmowała się pracą pedagogiczną w nowojorskiej Juilliard School, Instytucie Muzycznym Curtisa w Filadelfii. Nagrywała też we własnym studio w Bolton Landing.
Wykładała wokalistykę na amerykańskich uczelniach. Zmarła 11 stycznia 1935 w Nowym Jorku.
Portret Marceli Sembrich-Kochańskiej, 1890, autor nieznany, domena publiczna
