Kobiety z Kresów - KATARZYNA MARIA DZIEDUSZYCKA-HERBERT

Urodziła się 23 listopada 1929 roku, w Zarzecu k. Przeworska w dawnym województwie Lwowskim.

Była fundatorka Międzynarodowej Nagrody Literackiej im. Zbigniewa Herberta i założycielka Fundacji im. Zbigniewa Herberta. Popularyzatorka jego twórczości. Należała do ostatnich wielkich postaci niezwykłej epoki polskiej kultury i literatury powojennej.

Córka Włodzimierza Dzieduszyckiego i Wandy z domu Dzieduszycka. W 1944 roku została wysiedlona z Zarzecza, po aresztowaniu części rodziny. Zamieszkała w Warszawie. Pracowała fizycznie. W 1956 rozpoczęła pracę jako asystentka dyrektora w Stowarzyszeniu Polskich Artystów Muzyków. Wówczas poznała przyszłego męża Zbigniewa Herberta. W 1961 roku zamieszkała w Paryżu. Pracowała m.in. jako pomoc w opiece nad chorymi. W Paryżu związała się z środowiskiem polskich twórców emigracyjnych, m. in. Józefem Czapskim. W 1963 podjęła pracę w wydawnictwie jako lektor i tłumacz z języka francuskiego. Kształciła się w zakresie romanistyki na Sorbonie. 29 marca 1968 zawarła w Paryżu związek małżeński ze Zbigniewem Herbertem.

W 1982 roku małżonkowie wrócili do Polski. Katarzyna towarzyszyła mężowi w twórczej pracy. Była pierwszym krytykiem jego wierszy. Osobą niezwykle odważna i pracowitą. Opiekowała się do końca schorowanym mężem. W 1991 roku z chorym Zbigniewem Herbertem pojechała do Hiszpanii. Wypożyczyła wózek inwalidzki i poprowadziła męża do Muzeum Prado. Po śmierci Zbigniewa Herberta dbała o jego twórczość. Założyła Fundację im. Zbigniewa Herberta i ustanowiła Międzynarodową Nagrodę literacką im. Zbigniewa Herberta, która promuje poezję światową bliską wartościom Herbertowskim i wspiera miejsce Polski na światowej mapie literatur. Zmarła 15 lutego 2025 roku w wieku 95 lat.

Katarzyna Dzieduszycka FOT. Związek Rodowy Dzieduszyckich herbu Sas