WIELCY KRESOWIACY - KORNEL MAKUSZYŃSKI
31 LIPCA 1953 ROKU W ZAKOPANEM ZMARŁ KORNEL MAKUSZYŃSKI – URODZONY W STRYJU PROZAIK, POETA I PUBLICYSTA ZNANY PRZEDE WSZYSTKIM JAKO AUTOR „PRZYGÓD KOZIOŁKA MATOŁKA”.
Jeden z największych polskich pisarzy. Kochany przez dzieci i młodzież. Jego książki do dzisiaj rozbawią czytelników. Oprócz „Przygód Koziołka Matołka” napisał m. in. „O dwóch takich, co ukradli księżyc”, „Przyjaciel wesołego diabła”, „Panna z mokrą głową”, „Awantura o Basię”, „Szatan z siódmej klasy”, „Szaleństwa panny Ewy” „Szewc Kopytko i kaczor Kwak” „Uśmiech Lwowa” i wiele innych, na podstawie jego książek nakręcono wiele filmów i seriali.
Kornel Makuszyński urodził się w Stryju 8 stycznia 1884 w Stryju. Był synem, emerytowanego wówczas pułkownika wojsk austriackich, pisarza gminnego kancelarii urzędu w Brzozowie koło Krosna, Edwarda Makuszyńskiego, i Julii z Ogonowskich. Kornel miał sześć starszych sióstr.
Kiedy miał dziesięć lata zmarł ojciec. Kornel dzieciństwo spędził w Stryju. Tu tez rozpoczął gimnazjum, które kontynuował w Przemyślu mieszkając u krewnych. W 1898 roku przeniósł się do Lwowa, gdzie trzeci rok gimnazjum rozpoczął w C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. W 1903 roku zdał egzamin dojrzałości. Mając 14 lat zaczął pisać wiersze. Pierwszym recenzentem, który pozytywnie oceniał młodego poetę był Leopold Staff. Dwa lata później Makuszyński zadebiutował w lwowskim dzienniku „Słowo Polskie”.
Od 1904 był członkiem redakcji tego dziennika i recenzentem teatralnym. Makuszyński studiował polonistykę i romanistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Po ukończeniu filologii był członkiem Polskiej Akademii Literatury. W 1908–1910 kontynuował studia romanistyczne na Sorbonie w Paryżu. Odbył kilka podróży za granicę m. in. do Włoch z Janem Kasprowiczem, Leopoldem Staffem i Władysławem Orkanem. W 1911 roku w Warszawie ożenił się Emilię Bażeńską. W latach 1913–1914 małżonkowie mieszkali w Burbiszkach na Litwie w majątku rodzinnym żony.
W 1915 roku w czasie wojny pisarz przez władze carskie został ewakuowany w głąb Rosji. Trafił do Kijowa i tam został prezesem miejscowego Związku Literatów i Dziennikarzy Polskich oraz kierownikiem literackim kijowskiego Teatru Polskiego. W 1920 podczas wojny polsko-bolszewickiej współpracował w kierowanym przez ppłk. Mariana Dienstla-Dąbrowę Wydziale Propagandy Armii Ochotniczej. W 1926 roku żona Emilia zmarła w 1926 na gruźlicę. Rok później pisarz ożenił sie ze śpiewaczką Janiną Gluzińską. Zamieszkał w Zakopanem, które za zasługi przyznało mu honorowe obywatelstwo. W 1933 roku został honorowym prezesem Towarzystwa Sportowego „Wisła”. Podczas okupacji mieszkał w Warszawie. Współpracował z podziemiem, a podczas powstania warszawskiego z prasą powstańczą. Po powstaniu trafił do obozu w Pruszkowie. W listopadzie 1944 zamieszkał na stałe w Zakopanem, w willi Opolanka przy ul. Tetmajera. Po wojnie został uznany wrogiem władzy ludowej i objęty cenzurą i zakazem publikacji. Żył skromnie. Pisał do szuflady, a żona Janina dorabiała lekcjami muzyki.
Kornel Makuszyński zmarł 31 lipca 1953w Zakopanem. Spoczywa na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku..
Kornel Makuszyński (1906) – autor nieznany
Kornel Makuszyński (1931) – autor nieznany
