SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 335/365 – NIE JESTEM GODZIEŃ – (Mt 8,5-11)
„Przyjdę i uzdrowię go”.
Pewien student uważany na swojej uczelni za należącego do intelektualnej elity oświadczył w grupie znajomych, że nie będzie wierzył w coś, czego nie rozumie. Jego kolega, mieszkający na pobliskiej wiosce, zwrócił się do niego ze słowami:
– Kiedy jechałem dzisiaj na zajęcia, mijałem łąkę, na której pasły się owce. Wierzysz w to?
– Oczywiście – odpowiedział student.
-– Trawa, którą zjadły owce, zamieni się w wełnę. Wierzysz w to?
– No, pewnie. - odparł przemądrzały student.
– A rozumiesz, jak to się dzieje?
– Nnno, nie – przyznał nieco zdziwiony intelektualista.
–Wiesz – powiedział ten, który mieszkał na wsi –- jak jeszcze trochę pożyjesz, przekonasz się, że uwierzysz w wiele rzeczy, których nie rozumiesz.
W dzisiejszej Ewangelii gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: „Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi”. Rzekł mu Jezus: „Przyjdę i uzdrowię go”. Lecz setnik odpowiedział: „Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: "Idź", a idzie; drugiemu: "Chodź tu", a przychodzi; a słudze: "Zrób to", a robi”. Gdy Jezus to usłyszał, zdziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: „Zaprawdę powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim”.
Wiara jest wartością, z którą zmagamy się całe życie. Jej pragnienie Bóg zapisał w naszym sercu od zarania. Wymaga pokory i miłości, a z tą często nie jest nam po drodze, Przykład wiary setnika jest niesamowity. Bardzo ukochał swego sługę. Mówi „Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie”.
Uzdrów mnie, odmień mnie, wzmocnij na ciele, duszy i umyśle.
Fot: Susanne Jutzeler,
________________________________________________________________
Ewangelia (Mt 8, 5-11)
Wielu ze Wschodu i Zachodu przyjdzie do królestwa niebieskiego
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: «Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi». Rzekł mu Jezus: «Przyjdę i uzdrowię go».
Lecz setnik odpowiedział: «Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „idź!” – a idzie; drugiemu: „Przyjdź!” – a przychodzi; a słudze: „zrób to!” – a robi».
Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: «Zaprawdę, powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i z Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim».