SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 184/365 – BŁOGOSŁAWIENI, KTÓRZY UWIERZYLI – (J 20,24-29)

Któregoś dnia pewien mężczyzna dowiedział się, że Bóg zamierza go odwiedzić. Przerażony zaczął oglądać swój dom. Zobaczył bałagan, brud i kurz. „Nie mogę przyjąć Boga w takim miejscu!” – zawołał. Otworzył okna i drzwi, prosząc o pomoc.
Wkrótce pojawił się Nieznajomy. Razem sprzątali cały dzień – wyrzucili niepotrzebne rzeczy, umyli podłogi i okna, aż dom stał się czysty i pachnący. Wieczorem nakryli do stołu.
– Teraz może przyjść mój Bóg – powiedział mężczyzna.
– Ja już tu jestem – odparł Nieznajomy. – Usiądź i posil się ze Mną.

Z Ewangelii: Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: „Widzieliśmy Pana”. Ale on rzekł do nich: „Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę”. A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: „Pokój wam!” Następnie rzekł do Tomasza: „Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż ją do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym”. Tomasz Mu odpowiedział: „Pan mój i Bóg mój!” Powiedział mu Jezus: „Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”.

Jak często jesteśmy podobni do Tomasza. Chcemy zobaczyć znak, mieć pewność, zanim uwierzymy. Tymczasem Bóg bardzo często jest już obok nas – obecny w codzienności, w drugim człowieku, w cichym słowie i prostych wydarzeniach. Jezus zaprasza nas, byśmy zaufali Jego obecności i uwierzyli nie tylko wtedy, gdy wszystko jest oczywiste. „Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”.

Jezu, pomóż nam dostrzegać Twoją obecność każdego dnia. Umacniaj naszą wiarę i ucz nas ufać Tobie całym sercem.

Niewierny Tomasz (obraz Caravaggia). Żródło: commons.wikimedia.org