SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 183/365 – MIŁOSIERDZIE BEZ GRANIC – (Mt 9,1-8)

Mówiono o pewnej starej kobiecie z wioski, że miewa cudowne widzenia. Miejscowy ksiądz zażądał na to dowodu:
– Ujrzawszy Boga, poproś Go, by powiedział ci moje grzechy, które tylko Jemu są znane. To będzie wystarczający dowód.
Miesiąc później, kobieta wróciła i ksiądz zapytał, czy Bóg znów się jej objawił. Odpowiedziała, że tak.
– Czy zadałaś Mu pytanie?
– Tak
– I co odpowiedział?
Rzekł:
- "Powiedz swemu kapłanowi, że zapomniałem jego grzechów".

Jezus wsiadł do łodzi, przeprawił się z powrotem i przyszedł do swego miasta. I oto przynieśli Mu paralityka, leżącego na łożu. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: Ufaj, synu! Odpuszczają ci się twoje grzechy. Na to pomyśleli sobie niektórzy z uczonych w Piśmie: On bluźni. A Jezus, znając ich myśli, rzekł: Dlaczego złe myśli nurtują w waszych sercach? Cóż bowiem jest łatwiej powiedzieć: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań i chodź! Otóż żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów - rzekł do paralityka: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu! On wstał i poszedł do domu. A tłumy ogarnął lęk na ten widok, i wielbiły Boga, który takiej mocy udzielił ludziom.

Często pamiętamy o swoich winach dłużej niż Bóg. Wracamy do tego, co już zostało wyznane i przebaczone. Tymczasem Jezus mówi: „Ufaj”. Tam, gdzie człowiek widzi swoją przeszłość, Bóg widzi nową przyszłość. Przyjmijmy więc z wdzięcznością dar Jego miłosierdzia i nie bójmy się powstać z naszych duchowych paraliżów. Ten, który ma władzę odpuszczać grzechy, daje nam również siłę, aby rozpocząć od nowa.

Jezu, dziękuję za Twoje miłosierdzie. Naucz mnie ufać Tobie.

Fot: Jan van der Wolf.