SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 158/365 – PIĘKNO SERCA – (Mk 12, 38-44)
Jałmużna ubogiej wdowy
Pewnego dnia w małym miasteczku odbywał się konkurs na najpiękniejszy wazon. Młody garncarz przyniósł idealne naczynie – gładkie, symetryczne i zachwycające wszystkich. Był pewny wygranej. Nagle pojawił się starzec ze starym, popękanym i wielokrotnie naprawianym wazonem.
– Coś tak zniszczonego może się równać z moim dziełem – zaśmiał się młodzieniec.
– Mój wazon przez lata służył ludziom, nosił wodę, przechowywał jedzenie i pomagał potrzebującym, a każda naprawa była wyrazem troski innych. Natomiast twój wazon nigdy nie spełnił żadnej funkcji – odpowiedział starzec.
Młody garncarz zamilkł i zrozumiał, że prawdziwe piękno nie tkwi w doskonałości, lecz w historii i wartości, jaką coś wnosi w życie innych.
Z Ewangelii Jezus, nauczając rzesze, mówił: "Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok". Potem, usiadłszy naprzeciw skarbony, przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz. Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: "Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie".
W życiu łatwo zachwycić się tym, co zewnętrznie doskonałe, gładkie i pozornie bez skazy. Jednak Ewangelia przypomina, że Bóg widzi głębiej niż ludzkie spojrzenie Nie liczy się to, co robi wrażenie, ale to, co rodzi się w sercu, ale szczerość, miłość i intencja daru, nawet jeśli jest mały. Prawdziwa wartość człowieka nie mierzy się doskonałością ani uznaniem, ale zdolnością do daru z siebie. Bo prawdziwe piękno rodzi się tam, gdzie jest miłość.
Jezu, naucz mnie patrzeć Twoimi oczami i kochać sercem, które daje siebie bez miary.
Rembrandt, wdowi grosz, domena publiczna. Źródło: commons-wikimedia-org.translate.goog
___________________________________________
Czytania liturgiczne na dziś; Rok A, II
Ewangelia (Mk 12, 38-44)
Jałmużna ubogiej wdowy
Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus, nauczając rzesze, mówił:
«Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok».
Potem, usiadłszy naprzeciw skarbony, przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz.
Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie».