SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 151/365 – TAK – (Łk 1,39-56)

„Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona."

Mieszkające w dolinie plemię zostało napadnięte przez bandę z gór. Wśród łupów znalazło się małe dziecko. Najlepsi wojownicy ruszyli w góry aby odzyskać dziecko. Niestety nie pokonali wielkich gór i przepaści Kiedy już wracali, ujrzeli matkę dziecka, niosącą na plecach dziecko.

– Jak jej się to udało wspiąć na te góry ?

Jeden z członków grupy pozdrowił ją i powiedział: - Nie udało się nam wspiąć na te góry. Ty dokonałaś tego, czego nie potrafiliśmy my, najsilniejsi mężczyźni z osady?

Kobieta, wzruszając ramionami, rzekła:

– To nie było wasze dziecko.

W dzisiejszej Ewangelii Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona.... Wtedy Maryja rzekła: „Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia. Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. święte jest Jego imię, A Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, co się Go boją.

Maryja zaufała Bogi bez reszty. TAK powiedziane Bogu zmieniło jej, ale także nasze życie Stała się matką Jezusa, matką nas wszystkich. Była początkiem Zmartwychwstania.

Pod Twoją obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko.

https://www.facebook.com/ryszard.fraczek

1³⁹ W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy*. ⁴⁰ Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. ⁴¹ Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. ⁴² Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona*. ⁴³ A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? ⁴⁴ Oto, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. ⁴⁵ Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana». ⁴⁶ Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana, ⁴⁷ i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. ⁴⁸ Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem błogosławić mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, ⁴⁹ gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię - ⁵⁰ a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia [zachowuje] dla tych, co się Go boją. ⁵¹ On przejawia moc ramienia swego, rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich. ⁵² Strąca władców z tronu, a wywyższa pokornych. ⁵³ Głodnych nasyca dobrami, a bogatych z niczym odprawia. ⁵⁴ Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje - ⁵⁵ jak przyobiecał naszym ojcom - na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki». ⁵⁶ Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.