SPOTKANIE ZE SŁOWEM – 208/365 – OJCZE NASZ– (Rdz 18, 20-32), (Kol 2, 12-14), (Łk 11, 1-13)
"Panie, naucz nas modlić się ".
Siostra zakonna zaprowadziła przedszkolaków pod żłóbek i zapytała.
– Kto się modli najpiękniej?
Dzieci prześcigałaby się w odpowiedziach. Maryja, Józef, pasterze – odpowiadały.
– A trzej królowie ?– zapytała siostra.
Rozległ się cisza. Po chwili Jasio rzekł.
– Ci nie potrafią się modlić.
– Dlaczego? –siostra zwróciła się do chłopca.
– Bo maja zajęte ręce. Najpierw muszą dać prezenty Jezusowi, a potem będą mogli się pomodlić.
Każdemu z nas jest trudno się modlić. A z wiekiem nie jest wcale łatwiej. Bo modlitwa rodzi się z wiary. Taka wiarę i zaufanie miał Abracham, który w pierwszym dzisiejszym czytaniu z księgi Rodzaju, prosi Boga, chcącego zniszczyć Sodomę i Gomorę o zaprzestanie kary jeśli tam znajdzie pięćdziesięciu, potem, dwudziestu, a w końcu dziecięciu sprawiedliwych. Bóg odpowiedział "Nie zniszczę przez wzgląd na tych dziesięciu".
W drugim czytaniu Paweł zwraca się do Kolosan”: Bóg darował nam wszystkie występki, skreślił zapis dłużny, przygniatający nas nakazami”.
W dzisiejszej Ewangelii jeden z uczniów zwrócił się do Jezusa: "Panie, naucz nas modlić się”, A On rzekł do nich: "Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie".
Jezus pragnie abyśmy wsłuchali się w nasze serce i oddali Mu wszystko, pragnęli aby stała się Jego wola i odpuścili naszym winowajcom.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje; przyjdź królestwo Twoje.
Fot: Gift Habeshaw
________________________________________________________
Ewangelia (Łk 11, 1-13)
Chrystus uczy modlitwy
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów».
A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».
Dalej mówił do nich: «Ktoś z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: „Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przybył do mnie z drogi, a nie mam co mu podać”. Lecz tamten odpowie z wewnątrz: „Nie naprzykrzaj mi się! Drzwi są już zamknięte i moje dzieci są ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i dać tobie”. Powiadam wam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ile potrzebuje.
I Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a zostanie wam otworzone. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu zostanie otworzone. Jeżeli któregoś z was, ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ileż bardziej Ojciec z nieba udzieli Ducha Świętego tym, którzy Go proszą».