BITWA POD KALNIKIEM NA PODOLU

Podczas wojny polsko – kozacko – tatarskiej latach 1666-1671. Wojska Polskie otoczyły Kalnik, broniony przez Kozaków Doroszenki. Na pomoc Kozakom ruszyli Tatarzy, z liczącym około 2 tysięcy ordyńców czambułem. Pod Kalnikiem nad pobliskim stawem i groblą uderzył na Tatarów Hetman wielki koronny Jan Sobieski.

Niepokonana husaria stratowała Tatarów. Ci co nie zgięli na miejscu potopili się w stawie. Pomimo świetnego zwycięstwa Sobieski nie zdołał zdobyć Kalnika i wycofał się do Bracławia.

Bitwa ta wzmocniła pozycję Sobieskiego w kraju i była jednym z etapów jego drogi do późniejszej sławy jako zwycięzcy spod Wiednia.