Ewangelia ((Łk 16, 1-8))
Pewien człowiek przez lata ciężko pracował. Kupił mieszkanie, samochód, zgromadził oszczędności. Dbał o to, żeby jego rodzinie niczego nie zabrakło. Każdą złotówkę oglądał dwa razy, zanim ją wydał. Kiedy sąsiedzi prosili go o pomoc, często odpowiadał: „Teraz nie mogę, mam swoje wydatki”.
Ostatnie dni nawiązują do pytania co dalej po śmierci. W Ewangrli Jezus mówi, że to co ziemskie nie zabierzemy ze sobą
Jezus powiedział do swoich uczniów: „Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek. Przywołał go do siebie i rzekł mu: "Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządu, bo już nie będziesz mógł być rządcą". Na to rządca rzekł sam do siebie: "Co ja pocznę, skoro mój pan pozbawia mię zarządu? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem, co uczynię, żeby mię ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę usunięty z zarządu". Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: "Ile jesteś winien mojemu panu?" Ten odpowiedział: "Sto beczek oliwy". On mu rzekł: "Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz pięćdziesiąt". Następnie pytał drugiego: "A ty ile jesteś winien?" Ten odrzekł: "Sto korców pszenicy". Mówi mu: "Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt" Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z ludźmi podobnymi sobie niż synowie światła”.
Ostatnie dni skłaniają nas do refleksji nad tym, co czeka nas po śmierci. Co pozostanie po naszym życiu? Co zabierzemy ze sobą, gdy przyjdzie nam stanąć przed Bogiem? Dzisiejsza Ewangelia przypomina, że jesteśmy tylko zarządcami tego, co otrzymaliśmy. Pieniądze, majątek, talenty i czas nie są nam dane na zawsze. Jezus zachęca nas do roztropności, abyśmy potrafili wykorzystać je nie tylko dla własnych korzyści, ale także dla dobra innych.
Panie, naucz mnie dzielić się dobrem, abym gromadził skarby, których nie zabierze mi śmierć
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Ewangelia (Łk 16, 1-8)
Przypowieść o nieuczciwym rządcy
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Pewien bogaty człowiek miał rządcę, którego oskarżono przed nim, że trwoni jego majątek.
Przywołał więc go do siebie i rzekł mu: „Cóż to słyszę o tobie? Zdaj sprawę z twego zarządzania, bo już nie będziesz mógł zarządzać”.
Na to rządca rzekł sam do siebie: „Co ja pocznę, skoro mój pan odbiera mi zarządzanie? Kopać nie mogę, żebrać się wstydzę. Wiem już, co uczynię, żeby mnie ludzie przyjęli do swoich domów, gdy będę odsunięty od zarządzania”.
Przywołał więc do siebie każdego z dłużników swego pana i zapytał pierwszego: „Ile jesteś winien mojemu panu?” Ten odpowiedział: „Sto beczek oliwy”. On mu rzekł: „Weź swoje zobowiązanie, siadaj prędko i napisz: pięćdziesiąt”. Następnie pytał drugiego: „A ty ile jesteś winien?” Ten odrzekł: „Sto korców pszenicy”. Mówi mu: „Weź swoje zobowiązanie i napisz: osiemdziesiąt”.
Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z podobnymi sobie ludźmi niż synowie światłości».